จังด๊อกต้องการให้ซอจังกึมฝังเข็มให้คนไข้ แม้ว่าซอจังกึมจะจดจำจุดต่างๆในร่างกายคนได้อย่างแม่นยำและก็ตาม แต่นางก็ไม่กล้าฝังเข็มให้คนไข้อยู่ดี ที่แท้ซอจังกึมเคยฝังเข็มให้จังด๊อกมาก่อนซึ่งนางก็เคยทำผิดพลาดมาแล้วจนทำให้จังด๊อกเกือบเสียชีวิต มินจุงโฮบอกว่าซอจังกึมขาดความเชื่อมั่นในตัวเอง ดังนั้นจึงบอกให้จังด๊อกให้กำลังใจนาง จังด๊อกบอกมินจุงโฮว่ามีเพียงซอจังกึมคนเดียวเท่านั้นที่จะแก้ปัญหาของนางเองได้ หัวหน้าปศุสัตว์ขอแรงมินจุงโฮคุ้มครองม้าสามร้อยตัวของวังหลวงส่งไปที่เกาะหนิว การเดินทางไปคราวนี้ขอให้จังด๊อกร่วมเดินทางไปด้วยเพื่อให้รักษาทหารที่กำลังป่วยอยู่

                        ดังดึ้กดูซึ่งพึ่งเดินทางมาถึงจี้โจวเพื่อให้เยี่ยมเยียนซอจังกึมนั้น เพราะว่าเมาเรือ ดังนั้นจึงถูกนำตัวไปรักษาที่ที่ว่าการ ภายหลังที่ซอจังกึมช่วยรักษาดังดึ้กดูแล้ว ทั้งสองถามสารทุกข์สุกดิบกัน ดังดึ้กดูบอกซอจังกึมว่าเมียของเขาพึ่งจะให้กำเนิดลูกชาย   เหตุเพราะพึ่งมีลูกจึงไม่สะดวกจะเดินทางมาหาซอจังกึม   สำหรับเรื่องในวังหลวงนั้น วังหลวงไม่สั่งซื้อเหล้าจากที่ร้านแล้ว เชื่อว่าจำเป็นที่จะต้องเป็นความสามารถแชซังกุงอย่างแน่ๆ
                        ทหารเว่ยกว้านฉวยโอกาสที่ทหารดูแลไม่รัดกุมบุกจี้โจว เพียงคืนเดียวเท่านั้นได้จับชาวเมืองและเจ้าหน้าที่ทางการไปเยอะมากๆ แม่ทัพเว่ยกว้านล้มป่วยต้องการให้หมอมารักษา เนื่องด้วยจังด๊อกไม่อยู่ ดังนั้นจึงไม่มีหมอที่จะรักษาแม่ทัพ ทหารเว่ยกว้านใช้ชีวิตราษฎรข่มขู่ ในที่สุดก็มีคนบอกว่าซอจังกึมสามารถรักษาอาการป่วยของแม่ทัพได้ แต่ซอจังกึมกลับบอกว่านางไม่มีความชำนาญพอที่จะฝังเข็มได้ ทหารเว่ยกว้านจึงใช้ชีวิตของดังดึ้กดูเป็นเครื่องต่อรอง ซอจังกึมไม่มีทางเลือกจำต้องเสี่ยงดูสักครั้ง
                        ซอจังกึมไม่มีทางเลือกจำต้องเสี่ยงดูสักครั้ง ผลปรากฏว่าการฝังเข็มประสบสำเร็จ จากนั้นนางก็เขียนใบสั่งยาให้สาวใช้ถืออกไปซื้อยา เมื่อสาวใช้กลับมาพร้อมกับยาที่สั่งซื้อ ซอจังกึมพบว่ามินจุงโฮมีจดหมายมาถึงนาง ที่แท้มินจุงโฮเดินทางกลับมาจี้โจวแล้ว แต่เหตุเพราะสภาพการณ์กำลังวิกฤต   ดังนั้นจึงขอแรงซอจังกึมจับตัวแม่ทัพไว้ ซอจังกึมบอกกับทหารว่าสาวใช้ซื้อยามาผิด ต้องออกไปซื้อมาใหม่ ซอจังกึมจึงฉวยโอกาสนี้ส่งจดหมายความว่ามินจุงโฮ
                        ทหารเว่ยกว้านต้องการให้ซอจังกึมลงเรือไปด้วยเพื่อให้คอยปรนนิบัติท่านแม่ทัพ .ซอจังกึมอ้างว่าต้องไปเก็บสมุนไพรชนิดหนึ่งซ่งอยู่รอบๆใกล้ๆนี้ก่อน ทหารเว่ยกว้านติดตามซอจังกึมไป ที่แท้มินจุงโฮได้สั่งให้ทหารดักซุ่มอยู่เพื่อให้รอให้ทหารเว่ยกว้านปรากฏตัว   มินจุงโฮนำพาทหารจับกุมทหารเว่ยกว้านไว้ได้   ขณะที่   มินจุงโฮคุมตัวทหารเว่ยกว้านกลับไปที่ว่าการนั่นเอง หัวหน้าปศุสัตว์ที่หายไปได้ปรากฏตัวขึ้น หัวหน้าปศุสัตว์บอกมินจุงโฮว่ามินจุงโฮสร้างความดีความชอบความชอบไม่น้อย ตนจะถวายฏีกากราบทูลพระเจ้าจุงจงทรงทราบ เวลานี้มินจุงโฮรู้สึกประหลดใจถึงการหายตัวไปของหัวหน้าปศุสัตว์เป็นอันมาก
 
                        มินจุงโฮแสดงความดีงามใจกับซอจังกึมที่สามารถฝังเข็มรักษาคนไข้ได้สำเร็จ แต่มินจุงโฮกลับพูดกับซอจังกึมว่าไม่อยากให้ซอจังกึมฝังเข็มรักษาคนไข้อีกต่อไป ที่เป็นเช่นนี้เพราะทั้งสองจะได้อยู่ที่เมืองจี้โจวต่อไป ซอจังกึมกล่าวกับมินจุงโฮว่าเพราะมินจุงโฮนี้เอง ทำให้นางเป็นสุขมาก เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ความเกี่ยวข้องของซอจังกึมและมินจุงโฮกระชับแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น จังด๊อกจิ่วตัดสินใจเดินทางกลับฮั่นหยาง มินจุงโฮต้องเดินทางไปรายงานเรื่องการรุกรานของทหารเว่ยกว้าน ทั้งสองจึงร่วมเดินทางไปด้วยกัน
                        จังด๊อกเริ่มสอนซอจังกึมใช้พิษรักษาอาการป่วย ในเวลาเดียวกันนี้เอง ซอจังกึมได้ถูกทหารจากหอคุณธรรมจับตัวไปในข้อหาช่วยรักษาอาการป่วยให้แก่แม่ทัพข้าศึก มินจุงโฮและหัวหน้าปศุสัตว์เดินทางเข้าวังหลวง ที่แท้หัวหน้าปศุสัตว์เป็นคนของโอดึมโฮ โอดึมโฮบอกกับหัวหน้าปศุสัตว์ว่าจะหาโอกาสให้เขากลับเผ่านาทำงานที่ฮั่นหยางอีกรอบ มินจุงโฮได้พบกับหัวหน้าองครักษ์และเห็นฏีกาที่หัวหน้าปศุสัตว์เขียนขึ้น ที่แท้เนื้อความในฏีกาได้ใส่ความซอจังกึม เวลานี้เองมินจุงโฮถึงรู้ว่าซอจังกึมถูกขังอยู่ในหอคุณธรรม
                        หัวหน้าหอคุณธรรมกำลังสืบสวนซอจังกึมอยู่ ทันใดนั้น มินจุงโฮวก็ปรากฏตัวขึ้น มินจุงโฮแถลงการณ์ว่าการจับตัวทหารเว่ยกว้านในคราวนี้นั้น ซอจังกึมมีคุณความดีความชอบไม่น้อย จากนั้นได้หยิบจดหมายที่ตนและซอจังกึมเขียนติดต่อกันอกมาเป็นหลักฐาน มินจุงโฮเขียนฏีกาถวายพระเจ้าจุงจง แต่นึกไม่ถึงว่าฏีกากลับถูกโอดึมโฮตีกลับมา มินจุงโฮบอกโอดึมโฮว่าหัวหน้าปศุสัตว์ไม่อยู่ที่จวน การที่ซอจังกึมช่วยรักษาอาการป่วยให้แก่แม่ทัพข้าศึกเพราะต้องการรักษาชีวิตชาวเมืองจี้โจวเอาไว้ แต่โอดึมโฮกลับยืนกรานว่าซอจังกึมมีความผิดฐานกบฏต่อชาติบ้านเมือง
                        ภายหลังที่ชองอุนแป๊ดได้รับการรักษาจากจังด๊อกและก็เดินทางกลับวังหลวง     ชองอุนแป๊ดได้ยินคนในวังหลวงพากันร่ำลือถึงหมอผู้หญิงคนหนึ่งที่เมืองจี้โจว ชองอุนแป๊ดคิดว่าเกิดเหตุขึ้นกับจังด๊อก   หมอผู้หญิงพากันถวายการนวดให้ฮองเฮา อองเฮาจึงทรงรู้ว่ามีหมอผู้หญิงจากเมืองจี้โจวถูกหอคุณธรรมสอบปากคำ ภายหลังที่ฮองเฮาทรงรู้เรื่องโดยละเอียดและนำขึ้นกราบทูลพระเจ้าจุงจง พระเจ้าจุงจงทรงทอดพระเนตรฏีกาของมินจุงโฮแล้ว พระองค์ทรงกริ้วเป็นอันมาก ฮ่องเต้มีรับสั่งลงโทษหัวหน้าปศุสัตว์และตบรางวัลให้แก่ซอจังกึม หัวหน้าองครักษ์ต้องการให้มินจุงโฮกลับมาทำงานที่ฮั่นหยาง มินจุงโฮลังเลไม่รู้ว่าจะตัดสินใจอย่างไรดี
                        การสอบเพื่อให้เป็นหมอหลวงผู้หญิงกำลังจะมีขึ้น ชองอุนแป๊ดไปหาซอจังกึมจากนั้นก็ถามนางว่าในใจของนางยังมีความแค้นอยู่ไหม ซอจังกึมตอบชองอุนแป๊ดว่านางไม่มีวันทิ้งความแค้นได้ ชองอุนแป๊ดได้ยินคำตอบจากซอจังกึมเช่นนั้นจึงไม่ได้บอกนางถึงเรื่องการคัดเลือกหมอหลวงผู้หญิงให้นางรู้      ซอจังกึมรู้ว่ามินจุงโฮไม่อยากทำงานที่ฮั่นหยาง เพื่อให้ราชสำนักแล้ว ซอจังกึมแนะนำให้มินจุงโฮกลับมาทำงานที่ฮั่นหยางดังเดิม
                        ซอจังกึมเดินทางกลับจี้โจวพร้อมด้วยไต้เท้าดังและดังดึ้กดู ระหว่างเดินทางกลับนางได้แวะเซ่นไหว้ดวงวิญญาณฮันซังกุง ทันใดนั้นเอง ได้มีเด็กคนหนึ่งปรากฏตัวออกมา เด็กที่ว่านี้บอกว่าที่นี่ไม่เหมาะที่จะฝังศพ ซอจังกึมสังเกตสีหน้าของเด็กพบว่าเด็กคนนี้กำลังป่วยอยู่ ดังนั้นจึงออกปากว่าจะรักษาให้
 
                        ที่แท้เด็กคนนี้เป็นลูกชายของไต้เท้าเฉียนหู้ แม้ว่าเด็กคนนี้จะอายุเยาว์ แต่ก็เป็นเด็กที่มีความรู้อย่างมาก ที่สำคัญมีความชำนาญในการดูฮวงจุ้ยอย่างน่าเหลือเชื่อ ไต้เท้าเฉียนหู้ไม่เชื่อว่าซอจังกึมจะรักษาอาการป่วยให้ลูกชายของตนได้ แต่คุณชายน้อยกลับบอกว่าดูจากหน้าตาซอจังกึมแล้ว นางไม่ใช่คนเลวอะไร ดังนั้นจึงยืนกรานว่าจะให้ซอจังกึมรักษาให้ด้ ภายหลังที่ซอจังกึมรักษาคุณชายน้อยตามวิชาแพทย์ที่ได้เรียนมา ในที่สุดคุณชายน้อยก็หายเป็นปกติ
                        คุณชายน้อยต้องการชดเชยซอจังกึม ดังนั้นจึงช่วยหาฮวงจุ้ยอย่างดีไว้สำหรับทำที่ฝังศพให้ซอจังกึม ไต้เท้าเฉียนหู้ถามซอจังกึมว่ารู้เรื่องการคัดเลือกหมอหลวงหญิงไหม ในตอนนี้เองซอจังกึมถึงรู้ว่ามีการคัดเลือกหมอหลวงหญิง เมื่อล่วงรู้เช่นนี้แล้ว ซอจังกึมก็ได้เดินทางกลับเมืองฮั่นหยางอีกรอบ
                        แม้ว่าซอจังกึมจะเดินทางไปทันสอบ เจ้าหน้าที่คุมสอบมีสามคน ซอจังกึมตระหนกตกใจมากเมื่อเห็นชองอุนแป๊ดเป็นหนึ่งเจ้าหน้าที่คุมสอบ ซอจังกึมตอบคำถามของสองเจ้าหน้าที่คุมสอบได้อย่างราบรื่น แต่เมื่อนางต้องมาตอบคำถามของชองอุนแป๊ด ทำให้นางเกิดความหนักใจขึ้นมา ชองอุนแป๊ดถามซอจังกึมว่าเมื่อต้องช่วยชีวิตศัตรู นางจะช่วยชีวิตหรือเปล่า ซอจังกึมตอบว่านางยังไม่สามารถตัดสินใจได้ ซอจังกึมรู้ว่าชองอุนแป๊ดจำเป็นจะต้องให้นางสอบตกอย่างแน่ๆ ทำให้ซอจังกึมรู้ดีว่านางไม่สามารถสอบผ่านการคัดเลือกเป็นหมอหลวงหญิงอย่างแน่ๆ ดังนั้นจึงตัดสินใจไปขอพักอยู่กับดังดึ้กดูสักคืนหนึ่งก่อน วันรุ่งขึ้นค่อยเดินทางกลับจี้โจว
                        วันรุ่งขึ้น ดังดึ้กดู,ไต้เท้าดังและซอจังกึมพากันไปดูผลการสอบ นึกไม่ถึงว่าซอจังกึมได้รับการคัดเลือกให้เป็นหมอหลวงหญิง ที่แท้ชองอุนแป๊ดให้โอกาสซอจังกึม ดังนั้นจึงให้โอกาสนางได้มีโอกาสได้สอบสัมภาษณ์   ซินอิ๊กบีหมอหลวงใหญ่บอกผู้เข้าสอบทุกคนว่าถ้าผู้เข้าสอบคนใดสอบไม่ผ่านสามหมวดก็จะไม่ได้รับใบอนุญาต แต่ซอจังกึมสอบไม่ผ่านเพียงหมวดเดียวเท่านั้น
                        ซินอิ๊กบีเข้มงวดกับการสอนโดยถามความรู้เรื่องสมุนไพรกับทุกคนว่ามีความรู้เรื่องสมุนไพรดีเพียงใด เด็กนักเรียนส่วนใหญ่ถูกถาม มีเพียงซอจังกึมเท่านั้นที่ไม่ได้ถูกถาม ซอจังกึมเห็นเช่นนั้นจึงขอคำอธิบายจากซินอิ๊กบี ซินอิ๊กบีตอบซอจังกึมไปว่านางไม่มีคุณสมบัติเป็นหมอ เด็กนักเรียนคนอื่นๆก็พากันอ่านหนังสืออย่างหนักเพื่อให้เตรียมตัวสอบ
                        รุ่งขึ้น ซินอิ๊กบีพาผู้เรียนขึ้นเขา โดยต้องการให้ทุกคนเรียนรู้การใช้ชีวิตด้วยกัน ให้เรียนรู้การหายใจ จากนั้นให้นำความรู้นี้ไปถ่ายทอดให้คนไข้ หมอหลี่อาจารย์หมออีกคนหนึ่งรู้ว่าซอจังกึมมีความรู้ ดังนั้นจึงบอกให้ซอจังกึมอ่านหนังสือกับเพื่อให้นๆ การสอบเริ่มขึ้น นึกไม่ถึงว่าซอจังกึมและซินปีอยู่กลุ่มเดียวกัน
                
                        การสอบด่านแรกให้ทุกคนบอกชื่อสมุนไพร ซอจังกึมสอบผ่านด่านนี้ได้อย่างง่ายดาย จากนั้น ซินอิ๊กบีให้ซอจังกึมเขียนบรรยายว่าจะดูอย่างไรว่าสมุนไพรชนิดนั้นๆมีพิษ มินจุงโฮบอกดังดึ้กดูว่าพระเจ้าจุงจงทรงนึกถึงรสชาติเหล้าที่ร้านของดังดึ้กดู พระองค์ทรงหวังว่าวังหลวงจะซื้อเหล้าจากร้านดังดึ้กดู ต่อมา มินจุงโฮได้เลื่อนตำแหน่งเป็นทหารพระธรรมนูญ
                        ผลการสอบออกมาว่าซอจังกึมสอบไม่ผ่านหนึ่งหมวด ซอจังกึมสอบถามสาเหตุจากซินอิ๊กบี ซินอิ๊กบีบอกซอจังกึมว่านางไม่มีความรู้สึกหวาดกลัว ไม่มีความรู้สึกห่วงใยคนไข้ ซอจังกึมได้ยินเช่นนั้นจึงต่อว่าซินอิ๊กบีว่าอคติต่อนาง ซินอิ๊กบีได้ยินซอจังกึมต่อว่าตนเช่นนั้นจึงบอกกับซอจังกึมว่านางไม่มีคุณสมบัติเป็นหมอ นับเป็นอีกรอบที่ซอจังกึมได้ยินซินอิ๊กบีว่านางไม่มีคุณสมบัติเป็นหมอ ทำให้นางหวนนึกถึงสมัยที่นางยังเป็นเด็กที่นางเคยถูกนางกำนัลสบประมาทว่านางไม่มีคุณสมบัติเป็นนางกำนัลขึ้นมา
                        อาจารย์หลี่เรียกซอจังกึมมาพบ นางยินดีช่วยเหลือซอจังกึม แต่มีข้อแม้ว่าซอจังกึมจำเป็นจะต้องพาเด็กนักเรียนหมอไปงานเฉลิมฉลองที่บ้านไต้เท้าเฉียนหู้ แม้ว่าพระเจ้าจุงจงทรงเคยตรัสว่าไม่สามารถให้หมอมาแทนนางรำได้ก็ตาม แต่เรื่องนี้ไม่ใช่จะเปลี่ยนแปลงกันง่ายๆ วันรุ่งขึ้น มีเพียงซอจังกึมและซินปีที่ไม่ได้ไป ทั้งสองจึงพากันเข้าเรียนวิชาของอาจารย์ซิน โดยอาจารย์ซินได้สอนการตรวจคนไข้ให้คนทั้งสอง
                        อาจารย์ซินต้องการหาหมอผู้หญิงไปเป็นนางรำ ดังนั้นจึงไปปรึกษาหารือกับอาจารย์หลี่จะทำเช่นนี้ได้อย่างไร จะให้หมอมาเป็นนางรำ อาจารย์หลี่กลับย้อนอาจารย์ซินว่าเคยรักษาจนคนตายมาก่อน ดังนั้นควรจะก้มหน้าก้มตาทำงานไป อย่าได้เรื่องมาก นึกไม่ถึงว่าคำพูดของทั้งสองถูกซอจังกึมได้ยินจนหมดสิ้น
                        ซินปีถามคนไข้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง จากนั้นนางก็จดบันทึกอย่างละเอียด ซอจังกึมเห็นซินปีทำเช่นนั้น ทำให้นางศึกษาค้นพบข้อด้อยของนาง
                        อาจารย์ซินถามผู้เรียนถึงอาการป่วยของคนไข้และวิธีรักษา ซอจังกึมตอบได้อย่างละเอียด นางกล่าวกับอาจารย์ว่าซินปีเป็นคนว่าคนไข้ป่วยเป็นอะไร ซอจังกึมยอมรับว่านางมีข้อบกพร่องโดยบรรยายออกมาเป็นข้อๆให้อาจารย์ฟัง อาจารย์ซินได้ยินเช่นนั้นไม่รู้ว่าซอจังกึมจะรู้จริงหรือเปล่า
                        อาจารย์ซินทดสอบเด็กนักเรียนว่าจะแยกแยะสมุนไพรกับพิษได้อย่างไร ภายหลังที่อาจารย์ซินได้รับกระดาษคำตอบและถามซอจังกึมว่าจะแยกแยะอย่างไร ซอจังกึมตอบคำถามอาจารย์ซินว่ายากับพิษนั้นจริงๆแล้วยากที่จะแยกออกจากกันได้ สำคัญอยู่ที่วิธีใช้ว่าจะใช้อย่างไร นึกไม่ถึงว่าคำตอบของซอจังกึมตรงกับใจอาจารย์ซินเป็นอันมาก
             
                       ซอจังกึมบอกกับอาจารย์ซินว่านางคิดได้แล้ว อาจารย์ซินดีใจมากที่ซอจังกึมคิดได้ ดังนั้นจึงสั่งสอนว่าการจะเป็นหมอที่ดีนั้นต้องมั่นอยู่บนความซื่อสัตย์ ซินปีบอกซอจังกึมว่าในเมื่อตอนที่นางเป็นเด็กนั้นสุขภาพอ่อนแอเป็นเด็กขี้โรค ต่อมาได้รับการรักษาจากหมอท่านหนึ่งจนแข็งแรงขึ้น ด้วยเหตุนี้จึงตั้งปณิธานว่าต้องเป็นหมอให้ได้
                        จังด๊อกเดินทางมาฮั่นหยางเพื่อให้เยี่ยมเยียนซอจังกึม จากนั้นจังด๊อกก็ไปเยี่ยมเยียนชองอุนแป๊ด ชองอุนแป๊ดบอกซอจังกึมว่านางสอบไม่ผ่านสามหมวด ดังนั้นจึงไม่ผ่านการคัดเลือกเป็นหมอหญิง ซอจังกึมซึ่งมีความมั่นใจการสอบถึงกับตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น ไม่ได้มีแต่ซอจังกึมที่สอบไม่ผ่านทั้งสามหมวด ซินปีก็สอบไม่ผ่านทั้งสามหมวดเช่นเดียวกัน ทั้งหมดอยู่ที่อาจารย์หลี่เพียงคนเดียวที่จะให้ผู้เรียนคนใดสอบผ่านหรือเปล่าผ่าน
                        ชองอุนแป๊ดบอกซอจังกึมว่าตนไม่มีปัญญาช่วยเหลือจริงๆ เนื่องมาจากปัญหาไม่ได้อยู่ที่คะแนน แต่อยู่ที่ใครใหญ่ ใครมีอำนาจมากกว่ากัน ชองอุนแป๊ดกำชับอาจารย์ซินอย่าได้งัดข้อกับอาจารย์หลี่เป็นอันขาด หากทำลงไปเท่ากับเอาไข่ไปกระทบหินเปล่าๆ
                        อาจารย์ซินไม่รู้จะทำอย่างไร ทั้งที่ไม่อยากทำ ดังนั้นจึงต้องให้ผู้เรียนทั้งหมดสอบไม่ผ่านทั้งสามหมวด ทำให้การสอบคราวนี้ไม่มีเด็กนักเรียนคนใดได้รับการคัดเลือกให้เป็นหมอหญิง อาจารย์ซินและอาจารย์หลี่รายงานผลการสอบต่อไต้เท้าตูถีเตี้ยว ด้วยเหตุนี้เองไต้เท้าตูถีเตี้ยวจึงตัดสินใจเป็นผู้สอบคัดเลือกเอง
                        ไต้เท้าตูถีเตี้ยวความรู้สึกว่าซอจังกึมเป็นคนมีความรู้ทักษะ แต่เพราะเหตุใดจึงสอบไม่ผ่าน ไต้เท้าตูถีเตี้ยวต้องการคำอธิบายจากอาจารย์ซิน ภายหลังที่ไต้เท้าตูถีเตี้ยวได้รับคำอธิบายจากอาจารย์ซินและสอบถามอาจารย์หลี่ว่าเพราะเหตุใดซอจังกึมจึงสอบไม่ผ่าน อาจารย์หลี่ตอบไต้เท้าตูถีเตี้ยวว่าซอจังกึมไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นหมอ ต่อมา ไต้เท้าตูถีเตี้ยวล่วงรู้ว่าอาจารย์หลี่ต้องการให้ผู้เรียนพวกนี้เป็นนางรำ ดังนั้นจึงกราบทูลเรื่องนี้ต่อพระเจ้าจุงจง พระเจ้าจุงจงทรงกริ้วมาก มีรับสั่งห้ามไม่ให้ไปหาหมอมาเป็นนางรำอีกต่อไป
                        ซอจังกึมและซินปีถูกแยกย้ายให้ไปเป็นหมอหลวงประจำตำหนักต่างๆ มินจุงโฮดีใจมากเมื่อเห็นซอจังกึมกลับเผ่านาทำงานในวังหลวงอีกรอบ ดังดึ้กดูสามีเมียซึ่งขายเหล้าเป็นอาชีพถูกจังด๊อกทำลายไหเหล้าทิ้งไปหลายใบเนื่องด้วยไม่ได้ใส่โสมลงไป ข้าวของเสียหายทำให้ทำการค้าไม่ได้ ด้วยเหตุนี้เองสองสามีเมียจึงมีปากเสียงกับจังด๊อกขึ้นมา
                        จังด๊อกล่วงรู้ว่าซอจังกึมได้รับการคัดเลือกเป็นหมอหลวงและได้กลับเข้าไปทำงานในวังหลวงอีกรอบ ดังนั้นจึงแนะนำการใช้ชีวิตของหมอหลวงในวังหลวงให้นางรู้ว่าไม่เป็นอย่างที่นางคิดไว้